Bladeren

object1369‘Er is iets nieuws,’ zei mijn vriendin. Ik was net bezig de reis-, wetenschaps-, sport- en lifestylekaternen van de zaterdagse krant te ontwarren.
Ik keek haar verwachtingsvol aan. Nieuw blijft ondanks wasmiddelenreclames onweerstaanbaar.
‘Een blad dat je helemaal zelf samenstelt, zodat er niks in zit dat je niet wilt lezen.’ Mijn vriendin klonk enthousiast terwijl ze meewarig naar mijn krantenbrij keek.
Ik overdacht wat ik ervan vond dat ik naast koffiejuffrouw, secretaresse, it-specialist en straatveger (de gemeente bezuinigt) nu ook het vak van bladsamensteller op mij zou nemen. Let wel: naast mijn eigenlijke beroep.
‘Is dat niet een vak apart?’ Ik bladerde dertig seconden door het sportkatern en wierp het in de papierbak.
‘Dat bedoel ik,’ zei ze. ‘Je houdt niet van gelul over sport.’
‘Maar je weet maar nooit,’ sputterde ik tegen. ‘Het ontblote bovenlijf van Gerard van Velde na zijn overwinning op de duizend meter in Salt Lake City had ik dan nooit gezien.’ De foto hing in mijn werkkamer. Ik wist dat het schaatserslijf mijn vriendin niet onberoerd liet.
Terwijl ik door ontelbare krantenpagina’s bladerde op zoek naar de onvermoede verrassing, zwoegde mijn vriendin zich door het keuzeformulier van haar ideale blad, waarin ze nooit meer iets zou lezen dat ze niet wilde.

Perspectief

object1370‘Het is alsof iemand op mijn Yorkshire pudding heeft gestampt,’ zei steiger-bouwer David Jones over het verdwijnen van News of the World in de Volkskrant.
Niet alleen NotW had telefooninbrekers en politieomkopers op de loonlijst, ook andere Murdoch-kranten, The Sun en The Sunday Times, blijken het kunstje vaardig. Dat mag niemand met schoolkennis van het vak economie verbazen. Een kapitalist pur sang kopieert succes naar alle uithoeken van zijn imperium.
De Volkskrant schrijft vandaag dat deze nieuwe onthullingen op een uiterst ongelukkig moment komen voor Murdoch. De mediatycoon is juist bezig satellietzender BSkyB te kopen. BSkyB is moedermaatschappij van Sky News.
Ik zou zeggen dat de onthullingen op een uiterst gelukkig moment komen voor de Britse televisiekijker. Al zou ik de Britse regering adviseren te onderzoeken hoe deze nieuwste onthullingen verkregen zijn.
Boven Jones’ zondagse trifle hangt een olifantenpoot.

Abri

object1428_1Zijn hoofd is zeker twintig keer groter dan het mijne. Ik tel zevenenveertig stoppels onder de neus en rondom de nauwelijks geprononceerde adamsappel: ontsnapt aan vlijmscherpe messen. Op deze schaal blijft niets verborgen.
Ik bestudeer de leider achter plexiglas wiens houdbaarheidsdatum al lang voorbij was, maar die toch lijdzaam wachtte tot een vakkenvuller hem op het schap vond en in een container gooide.
Zijn das glimt nog net zo lentegroen en smetteloos wit als op de verkiezingsavond, nu twee dagen geleden. Zijn ogen verraden een te korte nacht.
Vergeten, nu al. Ook door zijn partij, waarin niemand de tegenwoordigheid van geest heeft om de gehuurde NS-abri’s op dit station onmiddellijk leeg te halen.
Blijkbaar mag het drama nog even duren.