Remington Sperry Rand

Hij is brandweerrood. Het indrukken van de twee zwarte knoppen om het deksel los te krijgen gaat wat moeizaam, maar daar is ie dan. Waren de toetsen wit? Was ik vergeten. Verder ben ik niks vergeten: het zwarte hendeltje rechts onder de wagen om de wagen te ontgrendelen; het metalen hendeltje om de rol los te zetten zodat het papier er makkelijk doorheen gaat, daarachter de hendel om de wagen zonder toetsaanslagen naar links te… lees meer >>

Kat, oorlog

Mijn nichtje heeft vier honden, drie katten, vijf kippen, twee konijnen. Zoiets, misschien zijn de aantallen alweer opgelopen. Toen ze nog hier woonde – volgens haar eigen berekening vijf jaar, waarop R uitriep: ‘Wat, was het zo lang?’ – wilde ze heel graag een huisdier, maar wij waren onverbiddelijk. Het kon geen toeval zijn dat uitgerekend op deze dag, waarop zij een strategische stoel aan onze keukentafel had uitgekozen waarna we volgens de regels weer… lees meer >>

Nog meer asperges

Zondag aten we al Limburgse asperges met nieuwe Frieslanders en een sausje van een beetje melk, roquefort, gerookte zalm, gekookt ei en peterselie. En nu zat er een zak asperges in het groentenkrat van Landzicht. Ze zullen ze niet zelf telen of steken, daarvoor is de grond op mijn geboorte-eiland veel te zwaar, maar ze wisselen ook weleens producten uit met andere biologische telers die rechtstreeks aan de consument leveren. Mijn oog viel op het… lees meer >>

Ongenode gasten

Ik deed 200 milliliter melk in een maatbeker, deed er 300 milliliter water bij en goot het melkwater in een plantenspuit. Er zat meeldauw op het kruipend zenegroen, ajuga reptans zeggen de plantenverkopers. Niet op die nieuwe, die in het verhoogde plantvak links van de vijver staan en die al vroeg bloeiden, diep blauw, hoog ook, en die nu lekker uitlopen en de grond gaan bedekken zoals mijn plan is. Nee, het ging om het… lees meer >>

Lippen op elkaar

Sommigen spraken over oorlog en grepen de bestrijding van het virus aan om tanks uit de kazernes te halen en ongelimiteerde noodwetten door het parlement te jassen. Anderen spraken over zelfmoord omdat ze wisten dat de wereldwijde lock downs veel meer slachtoffers gingen vergen dan Covid-19, vanwege massaal geen werk, geen inkomen, geen eten, landen failliet, ten onder aan schulden, geen geld meer voor fatsoenlijke gezondheidszorg. Weer anderen zagen een massale angstreactie – angst voor… lees meer >>

10 kilo, 15 kilo

Ik fietste langs de middelbare school zonder scholieren, langs de autowasstraat zonder auto’s, langs het hotel zonder gasten bij de schuifdeuren en zonder zakken die boven de afvalcontainers uitstaken. Voor de kantoren tegenover het hotel telde ik een handvol auto’s op de parkeerplaatsen, maar ook veel lege vakken en al helemaal geen auto’s half op de stoep, half op de straat of kantoorlui die met veel te veel haast aan kwamen scheuren. Bij de crossfitbox… lees meer >>

Naar de stad

Op de dag na Bevrijdingsdag met ‘s avonds weer een persconferentie van de premier in het vooruitzicht fietste ik naar de stad. Voor mijn gezondheid was het prima zo’n ritje van elf kilometer heen en elf kilometer terug – twaalf als ik terug de toeristische route langs de Rotte zou nemen –, voor de inkomsten van de RET was het slecht. De laatste keer dat ik in het centrum was, was bijna zeven weken geleden.… lees meer >>