Schutkleur (2)

De rupsen die ik op het rucolablad in mijn lunch vond – rucola die ik tien minuten daarvoor in de moestuin had geplukt – had ik gewoon kunnen opeten. Dat lees ik in het boek De larf. Over kinderen en metamorfose van bioloog en schrijver Midas Dekkers. Ik hoorde Dekkers zaterdagavond in het onvolprezen radioprogramma Het Marathoninterview terwijl ik lui op de bank de avondschemer de woonkamer zag binnenkruipen. De volgende dag pakte ik zijn… lees meer >>

Schutkleur

In de nieuwe mini-supermarkt naast de kerk kost een zak met vijf Libanese platbroden 49 cent. We aten het bij Ageeths favoriete pompoensalade met harissa en nu zijn er nog drie broden over. Ik loop de tuin in, knip wat jong bietenblad en nieuw rucolablad, ga terug naar de keuken, zet de gril van de oven aan, leg een platbrood op het rooster direct onder de gril en wacht even. Dan haal ik het brood… lees meer >>

Vlinderstruik

Vorig jaar waren de bloemen van de vlinderstruik lichtblauw. Toen stond de vlinderlokker nog in een pot. Dit jaar in de volle grond bloeit ie paarsachtig rood, roodachtig paars, mauve-achtig karmozijn. Alsof ie er veel meer zin in heeft. Al is dat natuurlijk menselijk geleuter. lees meer >>

Het water in

Om vijf over half acht stap ik op de fiets, sportbroekje, sportshirt, daaronder een bikini, in de fietstas een fles water en een handdoek. Het is al warm. Onderweg mensen met honden, een enkele hardloper, verder rust. Ik fiets door een gehucht, door een bos, langs water, dan de boulevard op met die on-Nederlandse, mediterrane uitstraling. Ook hier nog relatieve rust. Helemaal op het eind zie ik de vlag van de sportschool waar ik train.… lees meer >>

Club van vijf

We waren aan het strand, vier vrouwen. De man die ook bij de club hoort, was gisteravond snipverkouden geworden. Die was volgens de regels thuis gebleven. We gingen op het terras van een strandtent zitten met parasols uit de jaren zeventig: oranje bloemetjes, witte franjes. De oudste vrouw bekeek de buienradar, ze zei: alleen maar regen het komende half uur. De regelvrouw zei: ik ga wel even kijken of we binnen mogen zitten. We kregen… lees meer >>

Celloles

De cellodocente wilde in de vakantie wel naar haar ouders, maar ze ging het niet doen. In de regio waar die ouders woonden was het aantal besmettingen het hoogst. En met haar zoontje, zei ze, kon ze zich niet in het huis van haar ouders opsluiten, die moest naar buiten, spelen, naar een park, plekken waar ze misschien een besmetting opliepen om die vervolgens haar ouderlijk huis in te slepen. Vliegen wilde ze niet, om… lees meer >>

Economieles

Hoe zag het volgende seizoen eruit? Onder een van de vorige stadscoalities was het mes gezet in het onderwijs voor volwassenen en daarmee was de hele structuur onder het muziek-, dans-, toneel- en kunstonderwijs gesloopt waardoor nu ook het onderwijs aan kinderen op de tocht stond. Met de komst van het coronavirus hadden we weer kunnen zien waar al dat ‘lean and mean’, dat ‘just in time’, dat ‘we kopen het wel als we het… lees meer >>