Opleving

Even dacht ik dat het over was, met de courgettes en mini-komkommers, zo dor en droog zagen de planten eruit, maar nu leeft alles weer op. De komkommer begint zelfs weer dicht bij de grond met nieuwe bloemetjes, en ook de courgette heeft drie nieuwe vruchten gevormd. Of de onderste bestoven is, weet ik niet, toen de tweede bloem zich opende was er geen mannelijke bloem, die was er gisteren wel, toen heb ik de… lees meer >>

Groenteschat

En dan is daar plotseling een grote wijnrode tas, meegegeven aan R voor mij vanuit dat lichte dorp aan het water dat nu R’s nieuwe werkplek is. Het is al laat dus pak ik mijn telefoon, zet de zaklamp aan en schijn in de tas. Wat ik zie is geen kinderspel. Naast een oranje pompoen ligt een heuse patisson, de Rolls-Royce onder de bijzondere groenten. Veel mensen denken bij het zien van een patisson aan… lees meer >>

Gedoe

Er is gedoe, een rel. Hebben we er nog niet over gehoord, vraagt de vrijwilliger met het zwarte shirt van Breda Photo in Club Soho waarvoor we net onze fietsen hebben geparkeerd. Er gaan foto’s weggehaald worden na anonieme Amerikaanse protestbrieven. Het staat zelfs in de krant. Ze laat me het AD zien. ‘Toch niet Pier 15?’ roept H, met wie ik ooit veertig procent van een lagere schoolklas vormde, en die voor Breda Photo… lees meer >>

Bruine bonen

Mijn broer had zijn bonen dit jaar los geschoffeld, zei hij. De rode? Nee de bruine, de kidneybonen waren nog niet zover. En zonet had hij die losgeschoffelde bonen opgerikt. Ik geloof dat hij dat woord gebruikte. Ik hoefde het woord niet te kennen om te weten wat hij bedoelde, hij had de boel op rijen gelegd, zoals je met afgemaaid gras doet. Rijen van zes meter breed, zei hij, precies de breedte van de… lees meer >>

De goede vriendin

Vanwaar ik sta heb ik goed zicht, zowel op de preekstoel en de tafel met het bloemstuk met minstens vijftien verschillende bloemen waarvan de kleuren afspatten, als op de ingang achterin. Daar is het net de rode loper van Cannes, iedereen wandelt op gepaste afstand van de andere gasten en op gezette plekken wordt halt gehouden met niemand anders in beeld. Eerst voor de vrouw met het zachte, open gezicht en het klembord met daarop… lees meer >>

Staartmezen

De staartmezen zijn er weer. Ze hangen met z’n tweeën, drieën, vieren, en daar komen nummer vijf en zes ook nog, in de zomeruitlopers van de blauwe regen, daar waar de bloemen zaten, maar nu alleen nog de uitgebloeide restanten. Vanwege hun gewicht, vergelijkbaar met een pingpongbal stel ik me voor, kunnen ze aan de dunste twijgjes hangen. Waar zijn ze al die tijd geweest, deze vrolijke beestjes die zo gezellig met z’n allen tegelijk… lees meer >>

Jenga

R vraagt of er kinderen zijn. Ja, daar staat er al eentje op, daar nog een. Als de andere kinderen dat zien, laten ze zich ook van de banken glijden en wurmen zich langs hun ouders om naar voren te rennen. Dat heeft R ze geleerd, lekker rennen door de kerk, dat dat mag. Als ze vooraan zitten op de traptrede waar ze altijd zitten om even te babbelen met de dominee vraagt R: ‘Wie… lees meer >>