Een zaterdag

‘Een geweldige zaterdag,’ zegt de groentedochter. Ze sprayt een van de drie weegschalen en begint het roestvrijstaal te poetsen. ‘Een standbeeld voor Rutte,’ zegt de groentevriend, ‘niet hamsteren, en wat verstaat de Nederlander?’ Buiten stapelt hij kratten op elkaar. ‘Er zal volgende week vast een dipje komen,’ zegt de groentedochter, ‘maar wat nu in de kassa zit, haalt niemand er meer uit.’

Het is kwart over vier. Ze sluiten rond half vijf. De visboer die normaal rond half vier komt, staat er nog, dan zal het bij hem ook druk zijn geweest. Hij draagt een donkerblauwe muts, zijn zaak wordt verbouwd, de verkoop gaat door in de mobiele viskraam. ‘De vis is perfect vandaag,’ zegt de groentevriend. Meestal ben ik hier ook rond half vier en dan eet ik mee van de kibbeling die de visboer gewoontegetrouw brengt. Met een zak fruit gaat hij dan weer weg.

Ik loop naar de keuken. Nathan die samen met zijn zus de zaterdagploeg vormt zegt dat het niet normaal was vandaag. ‘Zoiets als kerst.’ Ik pak een stuk kibbeling. Ze vertellen over wat ze vanochtend vroeg bij de supermarkt zagen, mensen die al ruim voor acht uur hun winkelwagentjes tegen elkaar duwden om maar poll position te staan. Ze lachen de onbevreesde lach van jonge mensen. Ik pak nog een stukje, de kibbeling is inderdaad erg lekker.

Die vijftien-, zestien- en zeventienjarigen zijn sowieso een genot om naar te kijken deze dagen. In het oog van de storm bedienen ze volle terrassen en vullen ze met veel meer dan anders de supermarktvakken en delen ondertussen hun verbazing en hun verwondering over de klanten die als Afrikaanse sprinkhanen in een kwartier hun werk ongedaan maken. Die jongelui zien er zeer robuust uit, ongenaakbaar, zonder vrees.

Rond half vijf is het redelijk rustig in de supermarkt. Mensen kijken hoofdschuddend naar de lege schappen. De mensen die voor ons waren lijken alles wat ze maar mee konden nemen, te hebben gekocht, maar kieskeurig blijven ze wel. De niet-biologische rode uien zijn op, maar de biologische rode uien liggen er gewoon. Ook aan grote zakken platte peterselie geen gebrek; hoemoes van Maza: volop; Clipper thee: geen probleem; feta van Donadoni, ambachtelijke mayonaise in de weckpot, Libanees brood van Souq: ik zou kunnen hamsteren. Alleen de Griekse yoghurt van Arcadios is op. Morgen weer een dag.

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.